Παρασκευή, 24 Αυγούστου 2012

Υπομονή Δ


Υπομονή Δ
Κι άλλος Αδελφός σε κάποιο κοινόβιο πολεμούνταν από το λογισμό  του να φύγει. Αντιστεκόταν όμως σ’ αυτόν, με μεγάλη γενναιότητα. Μια μέρα που βασανίστηκε σκληρά πήρε ένα χαρτί κι έγραψε όλες τις αιτίες που τον έκαναν να θέλει να φύγει. Από κάτω σημείωσε, σαν να έκανε συμφωνία με τον ίδιο του τον εαυτό, αυτά τα λόγια.
-Υπόσχεσαι ότι θα τα υπομένεις όλα αυτά;
-Ναι, εν ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, θα υπομείνω.
Υπέγραψε τη δήλωση κι έκρυψε το χαρτί προσεκτικά στη ζώνη του. Από τότε, όταν δινόταν κάποια αιτία από εκείνες που τον παρακινούσαν να φύγει, πήγαινε παράμερα, άνοιγε το χαρτί το διάβαζε: «Εν ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, υπομένω.» που είχε γράψει με το ίδιο του το χέρι.
-Κοίταξε καλά, έλεγε στον εαυτό του, δεν υποσχέθηκες σε άνθρωπο, αλλά σ’ Αυτόν τον Παντοδύναμο Θεό.
Αμέσως η ψυχή του ειρήνευε. Με αυτόν τον τρόπο κατόρθωνε να παραμένει ήρεμος και στο πιο μεγάλο πειρασμό.
Οι άλλοι Αδελφοί τον έβλεπαν να ξεδιπλώνει συχνά εκείνο το μυστηριώδες γι αυτούς χαρτί και απορούσαν. Σιγά-σιγά άρχισαν να υποψιάζονται. Σ’ αυτό συνήργησε και λίγο ο φθόνος, γιατί εκείνος είχε προοδεύσει πολύ με την υπομονή του. Έτσι δε δίστασαν να τον διαβάλουν στον ηγούμενο.
-Γέροντα, του είπαν με ιερή τάχα αγανάκτηση, δεν υπάρχει πια αμφιβολία ότι ο τάδε Αδελφός είναι μάγος. Καιρό τον παρακολουθούμε και το διαπιστώσαμε. Στη ζώνη του κρύβει τα μαγικά του κατάστιχα. Εμείς δεν τον ανεχόμαστε πια. Αρκετά ως εδώ. Ή τον διώχνεις λοιπόν παρευθύς από το μοναστήρι ή φεύγουμε όλοι εμείς σήμερα.
Ο Ηγούμενος, που ήξερε πολύ καλά τον Μοναχό του, για να παραδεχθεί τέτοια μομφή, κατάλαβε αμέσως την παγίδα που πήγαινε να του στήσει ο διάβολος.
-Προσευχηθείτε, τέκνα μου, για τον Αδελφό, του είπε με όλη του την αταραξία. Θα προσευχηθώ κι εγώ και ύστερα από τρείς ημέρες θα βγάλω τελική απόφαση.
Την ίδια νύχτα, ενώ ο Αδελφός κοιμότανε αμέριμνος, μπήκε ο Ηγούμενος αθόρυβα στο κελί του. Πήρε με τρόπο το χαρτί από τη ζώνη του, το διάβασε και το έβαλε στη θέση του. Σαν πέρασαν οι τρείς ημέρες κάλεσε όλους τους Καλογέρους μαζί και τον κατηγορούμενο.
-Γιατί σκανδαλίζεις τους Αδελφούς; Του φώναξε με αυστηρότητα μπροστά σ’ όλους.
Ο ταπεινός Αδελφός έπεσε στα γόνατα και είπε με φωνή που μόλις ακουγόταν από την ντροπή του:
-Ήμαρτον, συγχωρέστε με κι ευχηθείτε να με ελεήσει ο Χριστός.
--Τι έχετε να πείτε για τον Αδελφό; Ρώτησε τώρα τους άλλους ο Ηγούμενος.
-Είναι μάγος, Γέροντα, στη ζώνη του κρύβει τις μαγείες, φώναξαν με μια φωνή οι κατήγοροι.
-Τι κάθεστε λοιπόν και τον κοιτάτε; Πάρτε του τα μαγικά, πρόσταξε ο Ηγούμενος.
Όλοι μαζί τότε ακράτητοι όρμησαν εναντίον του να του λύσουν τη ζώνη. Εκείνος ο δυστυχής προσπάθησε ν’ αντισταθεί, αλλά που να τα βγάλει πέρα με τόσους. Στην απεγνωσμένη πάλη κόπηκε η ζώνη κι έπεσε κάτω το χαρτί. Ο Ηγούμενος πρόλαβε και το σήκωσε. Το έδωσε στο διάκο και τον πρόσταξε να διαβάσει μεγαλοφώνως το περιεχόμενο από τον άμβωνα της Εκκλησίας.
Οι συκοφάντες άκουγαν συγχυσμένοι. Σαν διαβάστηκαν μάλιστα τα τελευταία συγκινητικά λόγια: «εν ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού θα υπομένω» δεν ήξεραν που να κρυφτούν από την ντροπή τους.
Ζήτησαν τέλος συγνώμη από τον Γέροντα και από τον Αδελφό και από τότε τον σεβόντουσαν σαν άγιο, όπως στην πραγματικότητα είχε γίνει με την υπομονή του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου